Afgelopen zondag is Moos bij ons gekomen. Een hele verandering voor Saar, want zo'n kleine druktemaker de hele dag om je heen is niet niets. Moos leek even heel bedeesd, maar dat was snel over. Hij is voor niets en niemand bang (behalve de stofzuiger en die komt hij heel vaak tegen) en blaft en gromt ook al. Arme Saar, heeft het soms flink te verduren, Moos bijt zich soms gewoon vast in Saar haar snor of staart en hangt erin als een pittbull. Een enkele keer als het haar echt te gek wordt gromt ze of slaat hem tegen de grond en dan schrikt Moos wel even terug en kijkt dan heel zielig. Moos wil wel graag bij Saar liggen, maar daar wil Saar nog niets van weten en gaat hem uit de weg. Gisteren sliep Saar en kroop Moos bij haar in de mand zonder dat ze het merkte, dus dat staat op de foto natuurlijk. Moos is, als hij niet bijt, erg aanhankelijk en zit dan het liefst de hele dag op schoot, piept ook meteen zodra hij je niet meer ziet. Afgelopen nacht hebben wij hem de hele nacht niet gehoord, dus het komt goed.
Saar heeft ook even tijd nodig en dan worden het vast dikke vriendjes.