Wat groeien ze snel

Vorige week vrijdag waren we bij de dierenarts voor Candy's 2e inenting. Ze woog toen (als ik het de dierenarts goed heb horen zeggen) 1,7 kilo. Halverwege de afgelopen week zette mijn dochter haar op onze weegschaal en toen woog ze ineens 2,9 kilo en vandaag maar liefst 3,2! Wat gaat dat razendsnel zeg. Ik ben beniewd wat haar broertje en zusjes nu wegen, vooral Jimmy, die was volgens mij al 3 kilo toen hij het nest verliet, die was toch echt overduidelijk de grootste van het stel.

Vandaag hebben we even lekker in het park gewandeld, ze vond het heerlijk, ook met andere honden wordt ze steeds vrijer.
Ik ben trouwens ook erg benieuwd naar Lieske. Ik een foto van Candy en Lieske samen en ze lijken daar zo veel op elkaar, nu ben ik benieuwd of zij ook zo'n spits snoetje heeft of is Candy echt de enige met zo'n spitse snuit!?

Candy is de linker pup en Lieske (als één na laatste of laatste gekozen geloof ik) is de rechter pup.

Groetjes Monique

bommel viert verjaardag van 10 weken:-)

Bommel gedraagt zich over het algemeen prima. Absoluut niet bang, en vol energie. De plasjes binnen worden al wat minder. En poepjes doet zij netjes buiten. Trekken aan de lijn is uit ten boze, en daarom duurt een wandelingetje van 100 meter toch wel 5 minuten. Iedere keer wanneer de lijn strak staat stoppen we, zo heeft Martin Gauss ons verteld, en wanneer Bommel dan door heeft dat we niet verder lopen komt ze naast ons staan. Bommel heeft al een wat breder koppie gekregen, maar dat vinden wij helemaal niet erg. Greetz..Tomas, baasje van Bommel

Puppycursus!!!

Nou ik ben weer thuis. Het was een hele ervaring voor Candy maar ook voor mij. Ze was erg terughoudend en ik moest haar het veld op slepen. Gelukkig waren er maar 4 hondjes dus kon ze redelijk rustig wennen. Het zitten en blijven was niet zo'n probleem want ze week geen seconde van mijn zijde en het lopen ging tot mijn grote verbazing eigenlijk best goed.
Spelen met haar touw wilde ze niet echt en toen kwam het moment dat ik van haar weg moest lopen en haar daarna bij me moest roepen zodat ze enthousiast in mijn armen zou springen. Dat was althans de bedoeling. Ze moest aan haar riem gesleept worden over het veld naar mij toe, want ze verzette weer geen stap.
Toen mocht ze spelen "LOS" wat ik echt doodeng vond. Ze had al geprobeerd om onder het hek door te ontsnappen, dus ik zag het in gedachten al gebeuren. Ik hield haar stiekem aan de lijn, maar werd gesnapt en ze werd gewoon los gehaakt. Als een haas ging ze er vandoor gevolgd door de andere drie pups. Het was erg spannend maar al snel was ze redelijk op haar gemak. Ze was niet bang maar nog wel wat afwachtend dus dat komt vast goed.

Gisteravond dacht ik trouwens even dat ik haar kwijt was. Ik had een tuigje gekocht maar die bleek toch iets te groot. Ze wurmde haar koppie eronder uit en ging ervandoor in het donker langs de autoweg.... ik heb gerend en geroepen en uiteindelijk minderde ze vaart en kon ik haar pakken. Heel eng was het, maar gelukkig liep het goed af!

"Nou dat was even een verslag van onze spannende afgelopen twee dagen. Zaterdag gaan we weer naar cursus, want ze heeft nog 2 lessen in te halen."
Ben benieuwd hoe het jullie vergaat op puppycursus.

Groetjes Monique

Saar en het buitenleven

Leuke foto's weer van iedereen, ik zie toch wel veel gelijkenis bij Nanuq en Bubbles met onze Saar. Bubbles en Nanuq hebben rondere oogjes volgens mij. Grappig hoe Nanuq over de vijver loopt met dat gaas. Ik kreeg Saar met moeite over een bruggetje in de polder hier, aan beide kanten was het bruggetje open, dus niet te dicht bij de rand lopen. Stel je voor dat ze van het randje afvalt. Het lopen buiten is bij Saar ook vlug bekeken. Op de hoek begint ze al met zitten en moet voortdurend gestimuleerd worden anders is het vlug terug naar huis. De afgelopen dagen natuurlijk niet zo erg met dat natte weer. Gelukkig doet ze wel meestal een plasje tussen de bladeren. Vanmorgen plaste ze direct naast de voordeur in de hoop bladeren en dacht dat ze meteen wel weer naar binnen kon met zo'n snel resultaat. Helaas trapte ik er niet in en werd en verder lopen. Vanmiddag met veel lokken (takjes en brokjes) een rondje om de plas gelopen, een record. Zodra ze de terugweg in de gaten heeft holt ze als een konijn terug aan de riem.
Op andere honden reageert ze heel verschillend. De ene hond wordt enthousiast besprongen en voor een andere hond is ze doodsbenauwd en begint dan te piepen. Het formaat van hond heeft hier niets mee te maken, dus waar het dan aan ligt. Vanmorgen kwam er een grote hond op haar af en die vond ze heel erg eng, ze piepte en gilde en die hond bleef maar op haar achterwerk duwen. Ik heb haar niet opgetild (anders bevestig je haar angst volgens de boeken) , maar ze werd op een gegeven moment wel erg paniekerig, dus uiteindelijk heb ik de boekenwijsheid maar even aan mijn laars gelapt. De grote hond bleek volgens zijn baas zelf een enorme angsthaas voor honden en zag in Saar eindelijk een onderdaan waarschijnlijk met al dat gegil van haar. Gelukkig ging Alex aan de riem, want zo'n held ben ik zelf ook weer niet in dit soort situaties.
Thuis heeft Saar praats voor tien natuurlijk en op schoot liggen is haar favouriete bezigheid. Ook vindt ze de bal waar brokjes in verstopt kunnen worden erg leuk.
Rond 12 weken willen wij ook naar de puppycursus gaan, we hebben nog een hoop te leren volgens mij.
Succes morgen met Candy, ik ben benieuwd naar jullie ervaringen op de cursus.
groeten Silvia

Foto's van Bubbles en Brooky

Jan en Marianne,

Wat een geweldig leuke foto's zeg van jullie doodles. Echt heel leuk. Het zal nog moeilijk zijn geweest om een keuze te maken, want ik begreep uit jullie eerdere berichten dat er al een stuk of 100 foto's gemaakt waren. Maar deze zijn in ieder geval fantastisch.

Groetjes Monique

Morgen naar puppycursus

Morgen gaan we voor de eerste keer naar puppycursus en ik heb er echt helemaal geen vertrouwen in. Als ik buiten loop dan gaat ze meteen op haar kont zitten en moet ik aan de riem trekken om haar mee te krijgen (dus heb ik vandaag maar een tuigje gekocht, om haar nekje een beetje te sparen). Liever lui dan moe zullen we maar zeggen, maar als ze dan weer binnenkomt dan raced ze het huis door als een dolle...
Ook vind ze andere honden nog steeds niet zo geweldig, dus volgens mij wordt ook ik met Candy naar huis gestuurd met de mededeling dat ze nog iets te klein is, maar wie weet, de wonderen zijn de wereld nog niet uit.
Verder gaat het goed, ze eet haar bordje weer leeg en is een enorme kroelkont. Ze heeft ook ontdekt dat ze kan blaffen al was de eerste keer wel even schrikken, ze rende meteen haar bench in en ging daar vervolgens zitten grommen! Alsof er een andere hond in huis was die naar haar had geblaft, zo komisch.

Ik ben benieuwd hoe het buiten lopen bij jullie gaat! En wie is er al op cursus geweest?

Jullie horen wel hoe het afloopt morgen.

Groetjes Monique

De familie is compleet! Welkom Dyllis!!!

Hallo Monique,

Ik lees net op je bloq dat jullie een zusje missen. Dat is onze Dyllis!!!! Ik heb echter afgelopen donderdag geloof ik, nog een mailtje naar je doorgestuurd. Snap er echt niks van. Wil je dit mailtje even op je webloq plaatsen? Ik vind het erg leuk al de verhalen van de andere zusjes te lezen. Nou even over Dyllis. Ze is waanzinnig leuk! Was in het begin wat afwachtend. Ik dacht dat ze misschien wel het meest verlegen en zelfs wat timide hondje uit het nestje was maar van deze gedachte ben ik inmiddels wel teruggekomen. Ze is een brok energie! Rent en speelt met de herfstbladeren dat het een lieve lust is. Vannacht heeft ze de hele nacht doorgeslapen! Geeft wel wat rust ook voor ons. Twee onderbrekingen per nacht begon zijn tol te eisen ook al hebben we onze vakanties opgenomen om haar alle aandacht te kunnen geven. Dyllis doet haar behoeftes al goed buiten en leert erg snel. Vooral spelen met de bal vindt ze heerlijk! Ze gaat overal mee naar toe. De markt, Intratuin, het treinstation. Ze bekijkt het allemaal vol verbazing met haar lieve bruine oogjes. Ze is donderdagavond naar de puppycursus geweest. Daar is ze volgens de trainster toch nog een beetje te klein voor haha. We oefenen lekker gezellig thuis. Met ons katje Liesje en Dyllis gaat het ook steeds beter. Vanochtend stonden de neusjes letterlijk tegen elkaar!! Zo bijzonder!! Nou Monique, ik hoop dat dit mailtje je wel bereikt. Fijn weekend.

Groetjes,
Gerda

één week met Saar

Hallo allemaal,

Wat leuk om alle verhalen te lezen en toch vrij identiek allemaal. Hebben we nu alle zusjes en broer op deze blog? Candy, Nanuq, Bommel, Bubbles, Lieske, Fanny, Jimmy (was dit niet eerst J.S. Bacher?) en Saar. Volgens mij missen we nog één zusje of heb ik die over het hoofd gezien?

Saar is gisteren ook naar de dierenarts geweest voor haar tweede vaccinatie. Het ging allemaal goed, alleen de druppels tegen de kennelhoest in haar neus leverde flink tegenstribbelen op. In de spreekkamer zette Saar haar geuren meteen even uit, een flinke plas en een hoopje. Een gedeelte van haar hoopje kwam ze naar ons toe brengen, een trots hondje of gewoon een vies hondje? We hebben maar gelijk een tandenborstel met tandpasta voor haar gekocht bij de dierenarts, je weet niet wat er nog meer in dat bekje terecht komt tenslotte. De grote bruine Labrador van de dierenarts vond Saar erg leuk, ze raakt langzamerhand steeds enthousiaster voor andere honden.

Het slapen gaat na die ene onrustige nacht goed, het plassen en poepen beginnen we door te krijgen, maar Saar is ons geregeld nog te snel af.

Het blaffen gebeurt nu ook vaker, vooral vanmiddag in de tuin tegen onze twee konijnen. Saart rende als een dolle stier heen en weer rond de buitenren en blafte achter elkaar door. De konijnen waren er niet van onder de indruk: "wat een kleine druktemaker zeg"!

groeten Silvia

één week met Saar

Hier weer een berichtje van Nanuq. Ze doet het prima, maar is wel een belhamel. Net als Candy ruikt ze niet altijd al te fris en is ook al eens gewassen.
Buiten lopen gaat steeds beter, maar pas de 2e helft van ons rondje loopt ze lekker door, ze weet ons huis al prima te vinden, zo knap. Verder staat er weer steeds meer in huis op kleuterhoogte en probeerde ze vanmiddag met haar zussen te bellen.
In de tuin is ze ook flink op onderzoek, onze kippen zijn nogal van de leg door de aanwezigheid van de nieuwkomer. Over de vijver hebben we gaas gelegd, maar de plank die er onder ligt wordt al als brug gebruikt.
's nachts gaat het nu prima, maar er ligt 's morgens wel altijd een plasje op de krant.
Tot de volgende keer!!

Candy's eerste week

Hoi allemaal,

De eerste week met onze pup is al bijna rond. Het is erg grappig om te lezen dat het overal zo'n beetje het zelfde gaat. Slecht eten, onrustig slapen, ongelukjes binnen, lekker speels maar vooral heel veel gezelligheid!

Candy is gisteren bij de dierenarts geweest voor haar inentingen. Ze was vrij rustig totdat het prikje kwam, ze kroop haast in me. Toen nog neusspray tegen kennelhoest...
Toen we thuiskwamen heb ik haar even laten uitrazen en daarna viel ze in slaap voor bijna 2,5 uur! Ze was behoorlijk onder de indruk.

Het wandelen buiten gaat steeds beter, ze loopt al lekker mee en begint een beetje door te krijgen dat wij bepalen welke richting we oplopen, al is ze het daar niet altijd mee eens!!! Ze heeft een behoorlijke eigen willetje...

Het slapen gaat heel goed. Om 10 uur de laatste ronde, dan tijd om nog even te dollen en tegen elven gaat ze dan de bench in (soms met wat kort gepiep) en dan slaapt ze door tot half 7/7 uur (begin van de week was dat 5 uur). Ik moet er dan wel heel snel uit om haar uit te laten, want duurt het te lang dan ligt er toch een plasje in de bench. Sinds gisteren gaat het eten weer wat beter, gelukkig.

Ze wandelt ook gewoon vrolijk door haar eigen plas en poep heen als je even niet oplet, daarom hebben we vanochtend toch maar even gewassen, want ze rook niet echt lekker meer.

En dan is Candy ineens niet meer zo'n bolletje.




Groetjes Monique

Bericht van Jimmy

He hallo luitjes, hier baasje Jimmy.
Wat een scheet. Volgens mij heeft hij al vlooien, dus gisteren maar wat druppeltjes tussen zijn schouderbladen gedaan. Verder gaat het super. Naar buiten gaan vindt ie nog een klein beetje eng. Dat is ook wel logisch, een hoop prikkels hier aan de rand van de stad. Maar zodra we in t bos zijn rent ie zijn pootjes onder zijn lijf vandaan. Hij at tot vandaag heel goed. Voor t eerst niet geinteresseerd in zijn 'ontbijt'. Mmm, zal ook wel weer een fase zijn. De tweede nacht in de bench zich gek gepiept. Wat een ellende, vingers in mijn oren. Ik de hele nacht niet geslapen, dacht dat ie er een trauma aan over zou houden... Maar volgende ochtend was ie weer fris en fruitig en heel blij. Vannacht geen kick meer gelaten. Hij heeft het concept van 'uitlaten' nog niet helemaal door. Hij rent keihard terug naar huis om daar vervolgens lekker warm en gezellig zijn natje en zijn droogje te doen. Mannen zijn geloof ik altijd wat later met zindelijkheid geloof ik. :-)Andere honden begint hij minder eng te vinden. Eerst was t piepen geblazen, nu begint ie t wel leuk te vinden. Wij genieten met volle teugen van dat mannetje, en ik geloof heel Haarlem. Iedereen blijft staan om m te aaien of mompelt oooooooh wat lief... En op de 3 kids een fantastisch effect! (Ben benieuwd hoe lang dat duurt :-)
Fijn weekend en geniet van jullie kleine meisjes.
Groet,
Eunice

Saar kan blaffen

Hallo allemaal,
Gisteren een rustige dag met Saar. Ze heeft veel geslapen, vast iets in te halen van haar onrustige nacht. Afgelopen nacht ging gelukkig erg goed. Rond 10.30 uur kroop Saar zelf in haar bench, ik heb er een verwarmd compres in een handdoek gewikkeld bij gelegd en de benchdeur open gelaten. De bench staat onder de trap in de hal, dus veel schade valt daar niet aan te richten. We hebben haar niet gehoord en zijn rond 6.45 uur naar beneden gekomen. Toen had Saar hoge nood en plaste meteen op de krant. Wat een opluchting, hopelijk gaat het vannacht weer zo goed. Buiten lopen vindt Saar nog niets, de terugweg gaat heel wat sneller dan de heenweg en het paadje naar ons huis weet ze al precies. Alle honden vindt ze eng en gaat ze met een grote boog uit de weg. Alleen een grote Rotweiler die liep te piepen vond ze leuk en reageerde daar kwispelend op. Dit vond ik echter iets minder leuk, want dan is ze wel erg klein naast zo'n reus. De storm van vandaag vond ze ook niets, ze liep op een gegeven moment zo te schudden en te trekken dat het halsbandje over haar kop schoof. Morgen maar op zoek naar een kleinere maat halsband. In de tuin is ze meer op haar gemak. Het buiten plassen en poepen lukt aardig, vandaag maar twee keer een plasje in huis.
Na het slapen heeft Saar haar dolle bui, bijt in alles wat ze ziet (het liefst in ons). Vanmiddag reageerde ik niet snel genoeg naar haar wens en bedacht ze iets nieuws: Saar liet een echte blaf horen, ze schrok er zelf van.
groeten van Silvia

BOMMEL - Een nieuw zusje op onze blog -

Hallo andere baasjes van de leukste pups!
Wij zijn een gezin met drie zonen (20, 18 en 13 jaar) en die zonen wilden
altijd al een hond, maar dat was nooit een item omdat Robert (vader)
super-allergisch is voor eigenlijk alles. Twee a drie jaar geleden kwamen we
achter het bestaan van de labradoodle, maar ik was daar toen echt nog niet
aan toe. Een hond kopen in Australie en die dan gaan ophalen op Schiphol,
dat zag ik echt niet zitten.
Maar het idee van de labradoodle liet ons niet meer los en nadat we precies
een jaar op de wachtlijst hebben gestaan, konden we ons Bommeltje zondag,
samen met jullie afhalen.
En de hele familie is nu verliefd! En allemaal op dezelfde, dus ze krijgt
volop aandacht en vandaag, dinsdag heb ik het idee dat ze iets meer rust
krijgt. Spelen, slapen, uitgaan, spelen, slapen, uitgaan enz.
Gisteren gingen we ieder keer nadat er een ongelukje was gebeurd weer snel
met haar naar buiten: het leek me ook verwarrend voor Bommel. Nu zijn we wat
rustiger.
Het slapen in de bench: zondag zocht ze die herhaaldelijk op maar nu gaat
het toch wat moeizamer en wanneer het deurtje dicht gaat......dat is echt
uit den boze.
En ja labradoodles zijn geen grote eters, zei Nanja, maar Bommel heeft nu al
bijna twee maaltijden overgeslagen. En echt iets bijzonders doen met als
beloning een brokje, och dat is ook niet zo interessant. Maar de jongens zjn
ervan overtuigd dat ze het commando 'zit' begrijpt en ook 'kom maar'....
We houden jullie op de hoogte!

Irma Bozon

Nanuq slaapt ook niet 's nachts

Het lijkt of ze het hebben afgesproken; de eerste nacht braaf slapen in de bench; daarna spoken.
We hadden de bench afgesloten, maar daar was mevrouw het niet mee eens.
Komt bij dat ze van de pillen diaree heeft gekregen, of was het toch van de spannende hond die ze gisteravond laat nog tegengekomen is; of toch die vreemde mensen op twee wielen, met een lampje voorop.
Enfin het was veel janken en zeuren vannacht. Halverwege de nacht toch even gekekenen ja hoor we moesten alles schoonmaken.
Zojuist Nanuq maar even gewassen; hopelijk stinkt ze niet meer zo erg. Rillend van de kou zocht ze warmte. Nu ligt ze in een deken ingepakt te dutten.

Saar is thuis

Hallo allemaal.

Leuk om iedereen zo enthousiast te hebben gezien gisteren tijdens het ophalen en wat een drukte zo met z'n allen. Van het praatje van Nanja heb ik helaas weinig kunnen volgen, maar gelukkig had ze ook veel op papier gezet voor ons.

En toen naar huis met Saar. In de auto maar heel even geslapen, want de nieuwsgierigheid overwon het van de moeheid. Eenmaal binnen even bedeesd voor vreemde geluiden, maar al vlug weer die nieuwsgierigheid en vooral haar enthousiasme dat de overhand nam.

Al vlug werd duidelijk dat Saar vooral lekker slaapt op schoot of tegen iemand aan, gisteren op zondag natuurlijk volop gegadigden. Veel gespeeld en veel plasjes, vaak mooi op het krantje, maar soms een misser. Wat plast zo'n hondje toch vaak. Je moet daar echt routine in krijgen, voor je het weet is het al gebeurd. Gisteren geregeld in de tuin geweest met haar en vandaag een aantal keren echt naar buiten. Lopen aan het riempje is nog een hele kunst, maar dat zullen we nog wel onder de knie krijgen, nu loopt Saar ons nog telkens voor de voeten.

De eerste nacht is meegevallen. Rond 3.45 uur hoorden we Saar piepen, dit duurde ongeveer 10 minuten en daarna was het stil. Later nog een keer, maar dat was het. Rond 7 uur zijn we opgestaan, Saar had haar bench netjes gelaten en deed meteen een plasje op de krant bij de deur. Daarna werden we vreselijk enthousiast begroet door Saar, ze beet in alles wat ze te pakken kon krijgen, behalve datgene dat hier voor bedoeld was. Totaal geen last van een ochtendhumeur, dat was duidelijk. Gelukkig waren Peter en ik allebei vrij vandaag, dus alle tijd voor Saar vanmorgen. Zelf ben ik nog twee weken vrij, zodat ik mij geheel kan wijden aan de opvoeding van Saar. Waarschijnlijk best een hele klus, want vandaag liep Saar veel meer te piepen overdag dan gisteren. Ze komt dan voor je zitten en kijkt je dan heel zielig aan. Meestal werd er dan bedoeld: ik wil knuffelen. Rond etenstijd werd het onduidelijk waarom ze aan het piepen was. Ze had eten gekregen, geplast, maar bleef onrustig. Ik denk dat wij maar vlug op puppycursus moeten om hier goed op te kunnen reageren of zal het na een paar dagen duidelijker worden?

Eten doet Saar nog niet zo enthousiast, je moet haar er echt bij zetten en dit herhalen anders loopt ze er vlug bij weg. Het wormentabletje in de pate kreeg ze niet weggekauwd (de pate wel), uiteindelijk het tabletje gemalen (was ook wel erg hard) Ze heeft natuurlijk nog maar weinig tandjes om mee te kauwen. Vandaag heeft ze niet echt de hoeveelheid brokjes op die ze eigenlijk moet eten, hopelijk gaat het morgen beter. Hoe eten de pups bij jullie?

Aanstaande vrijdag gaat Saar kennismaken met onze dierenarts en krijgt dan haar vaccinatie gelijk.

Wordt vervolgd,

groeten Silvia

Eerst dag en nacht

Hoi allemaal,

Zo de eerste dag en nacht zit er op. Wat een superras is dit toch. Candy heeft haar bench al helemaal toegeëigend. Alle speeltjes die erbuiten liggen worden gelijk door haar terug gebracht. Wat schattig! En vannacht heeft ze de bench ook al helemaal schoon gehouden. Ze vond het wel eenzaam en heeft wel gepiept, maar als ik er dan even naast ging zitten viel ze meteen in slaap! Voorbeeldig gewoon.

Buiten wandelen vind ze wel heel erg spannend. Die meerkoetjes kunnen zo hard kwetteren en die grote kinderwagen die er in de verte aan kwam was ook best eng, maar ze stapt er wel op af om de boel te verkennen.
We zijn echt nu al helemaal verliefd op haar.

En dan nog wat, in antwoord op de vraag van Jan of iemand weet hoe je berichten moet posten. Ik heb jullie allemaal aangemeld als moderator en als het goed is zouden jullie volgens mij dan je eigen berichten moeten kunnen sturen en foto's kunnen uploaden. Als je er niet uit komt dan hoor ik het wel. Ik weet ook niet of het werkt zoals ik denk dat het werkt, maar ook dat hoor ik graag.

Maar als je het makkelijker vind dan mag je ook gewoon mailen naar mijn privé adres en dan zet ik het erop, dat kan ook.

Groetjes Monique en Candy

Eindelijk met Candy geknuffeld!

Gisteren was het dan zover. Onze eerste 'echte' ontmoeting met onze Candy. Ze was een beetje moe, omdat ze net gespeeld had en een beetje onwennig in het begin. Maar al snel ontdekte ze de warme jas van Naomi en kroop daar heerlijk in...
Ze speelde met het speeltje dat we voor haar meegenomen hadden en was zo ontzettend lief. Nog maar iets meer dan een week wachten en dan mag ze mee, wat heerlijk!

Helaas was mijn fotocamera net stuk gegaan, maar de telefoon heeft als prima vervanger dienst gedaan.

Als ik het goed begrepen heb ontmoeten we elkaar allemaal zondag de 15e om 10 uur. We krijgen dan nog een uitgebreide uitleg van Nanja en dan kunnen we allemaal thuis gaan genieten van onze pup.
Ik ben erg benieuwd naar de verhalen van de eerste dagen thuis!

Tot zondag 15 november allemaal!

Groetjes Monique

Dit is onze Saar

Hallo Monique,
Vanmiddag zijn wij op bezoek geweest bij onze Saar. Eindelijk konden we kennis maken met onze eigen pup, wat is ze lief en grappig om te zien met dat dikke buikje en waggelende loopje.
We mochten Saar mee naar buiten nemen op het gras, daar was haar zusje Lieske ook met haar nieuwe baasjes (de laatst gekozene uit het nest) De pups waren vanmorgen gechipt en geent, een hele ervaring natuurlijk voor ze, maar desondanks waren ze vanmiddag wakker en speels genoeg. Het knabbelen aan ons fototasje vond Saar een leuk spelletje, dus dat belooft nog wat straks. Ik stuur nu ook foto's mee, de familie wordt al aardig compleet op jullie blog. Nog twee weken en dan mogen we onze pups halen op zondag 15 november rond 10.00 uur.
Groeten van Silvia

Hoi Sylvia,

Sorry dat het zo lang duurde, maar ik ben net terug van een weekendje weg en kon je mail dus niet eerder plaatsen.

Maar wat een plaatje is ze ook zeg! Ze zijn ook gewoon allemaal zo ontzettend mooi...

Groetjes Monique