reunie

Hallo baasjes,

Hoorde ik helaas na de vorst en de sneeuw dat je de pootjes van een hond in moet smeren met vasaline. Dit zou ook in de krant hebben gestaan?! Misschien een ideetje met de elfstedenvorst op komst? Met Dyllis gaat het hartstikke goed. Ze blaft steeds meer. Lekker schel geluidje! Wat een leuk idee om de broertjes en zusjes met elkaar te herenigen in maart. Wij zijn graag van de partij. Wij wensen jullie alemaal een een mooi 2010 en hopen dat onze puppies zonder al te veel last van de knallen en met opgeheven staartje het nieuwe jaar beginnen!

Groetjes,
fam Verhey

Prettige Feestdagen van Saar

Een Kerstgroet van Saar en familie.

Bedankt allemaal voor jullie anti-bijttips trouwens. En de reunie met al onze Doodles lijkt ons erg leuk

Silvia en familie

Dyllis in de sneeuw

Hoi Monique, Sylvia

Ook hier in Nijmegen is het een dolle pret met de sneeuw! Het levert inderdaad prachtige foto's op!

Dyllis is afgelopen vrijdag ook naar de dierenarts geweest en daar gewogen. Ze woog toen 4,2 kilo. Maar ze stond niet helemaal stil op de weegschaal dus er kan misschien ook wel iets verschil in zitten. Ze is ook niet zo'n grote eter en we hebben dan ook nu pas de zak voer die we bij Nanja kregen op. 's Ochtends wil ze zelfs alleen beetje bij beetje uit m'n hand eten. Probeer dit nu wel af te bouwen en me geen zorgen te maken. Laatst had ze 's ochtends niet gegeten en 's middags 'n klein beetje. Toch heb ik uiteindelijk haar bakje weggezet. 's Avonds schrokte ze het in een keer leeg. Deed zich zelfs tegoed aan het eten van ons katje. Ze is enorm enthousiast en beweegt veel dus ik denk dat het dan wel goed zit. Zo op de foto te zien ziet Candy er gewoon hartstikke goed uit.

Dyllis hapt ook erg veel. Heb al de nodige krasjes op handen en voeten. Ik heb dit vrijdag met de dierenarts besproken en haar advies was om dit nu echt te gaan bestraffen omdat ze het anders moeilijk afleert. Dit vind ik wel lastig omdat ze het doet als ze erg blij is of druk aan het spelen is. Maar ga m'n best doen.

Groetjes,
Gerda

reactie sneeuw

Evenals Candy vindt Saar de sneeuw prachtig! Ze springt als een konijn door de sneeuw en soms met vier poten tegelijk. En als je dan haar snuitje ziet, zo ontzettend grappig en lief, vol met sneeuw. Thuis hangen de klontjes sneeuw aan haar vacht en wordt ze lekker in een handdoek gewikkeld om op te warmen. Vanmorgen om 6 uur voor ik naar mijn werk ging schrok Saar wel even van de enorme stuifsneeuw buiten, maar zette dapper door want er moest toch worden gepoept tenslotte.

Om even terug te komen op jouw bericht Monique over het gewicht van Candy; Saar woog vorige week vrijdag 11 december bij de dierenarts 3.7 kg en vandaag maar liefst 4.3 kg. Saar eet nu ook erg goed, soms in een keer de gehele hoeveelheid en andere keren niet maar dan doen we het restant in de activity bal en eet ze het spelenderwijs alsnog op. Wij geven nog steeds drie maal daags 50-60 gr. royal canin. Als beloning een brokje of hondensnoepje en verder niets extra. Toch zou ik me maar niet zo veel zorgen over Candy maken als ze alles goed opeet. Misschien is ze vreselijk actief gedurende de dag en verbruikt ze veel energie. En dierenartsen verschillen ook nog wel eens van mening.

Hoe gaat het trouwens op de puppycursus? Heb jullie nog tips tegen het in de handen en voeten bijten? Saar begint in januari met de cursus.

groeten Silvia

Sneeuw!!

Wat heerlijk he zoveel sneeuw. Dat is toch lang geleden dat we dat hadden, zo'n dik pak!!
Vooral Candy vindt het heerlijk. Als ze eenmaal buiten is wil ze liever niet naar binnen. Maar als ze dan binnen is valt ze in een diepe slaap tot aan de volgende wandeling.

Dan heb ik nog even een vraagje voor jullie.
Ik was bij de dierenarts en die maakte zich nogal zorgen om het gewicht van Candy. Haar lijfje is best hard gegroeid, ze heeft mooie hoge poten, maar er zit niet zoveel spek op. Ze woog afgelopen vrijdag 3,8 kilo. Nu ben ik natuurlijk heel erg nieuwsgierig hoe zwaar jullie hondjes nu zijn want ik maak me toch wel een beetje zorgen. Volgens de groeicurve van de dierenarts zou ze als ze deze lijn blijft volgen slechts op 8-9 kilo uitkomen, terwijl de schatting voor Candy toch rond de 13-14 ligt volgens Nanja, aangezien ze een van de grotere pups uit het nest was.
En wat doen jullie met eten, eten ze hun royal canin brokjes allemaal moeiteloos of zijn daar toch hier of daar wat problemen mee? En wat krijgen ze dan?

Graag hoor ik van jullie.

Groetjes Monique

Saar en de kerstboom

Hallo allemaal,

Wat gaat het toch snel allemaal, we hebben onze hondjes al weer vier weken en wat worden ze snel groot!

Saar gaat in januari naar de puppycursus, voor die tijd doen wij zelf pogingen om haar iets te leren, dit lukt toch wel aardig, vooral als er brokjes aan te pas komen.

Inmiddels hebben we al heel wat hondenvrienden gemaakt, er blijken hier in de wijk nog meer Labradoodles te wonen, twee zwarte en een blonde, helaas nog niet ontmoet. Verder zijn de meeste mensen heel verbaasd bij het horen van de naam Labradoodle. Saar werd van de week al voor een poedel uitgemaakt, dat hebben we maar vlug even recht gezet. Op een poedel lijkt ze toch echt niet volgens mij. Verder is Saar heel sociaal naar de mensen die ze tegenkomt. Op de meeste honden reageert ze ook wel enthousiast nu.

De Kerstboom! Tijdens het in elkaar zetten van de kerstboom (uiteraard een kunstboom vanwege de allergie) was Saar van de partij, ze begon vrolijk takjes aan en af te slepen. We hebben een grote boom die op de grond staat, maar na overleg hebben we deze maar ingekort en de boom boven bereik van Saar gezet. Buiten mag Saar tenslotte alle takken pakken en binnen zou het dan niet mogen. Die verleiding zou denk ik te groot voor haar zijn en dan zou je haar telkens moeten bestraffen. Dit jaar lossen we het op deze manier op, volgend jaar zien we wel weer.

Met het kerstjasje en mutsje voor de kerstfoto had Saar ook duidelijk andere plannen, de volgende foto's spreken voor zich!!!!!! Dan maar kerstkaarten van het Kruidvat.

Groeten van Silvia

Candy

Saar alleen thuis

Ook Saar is nu geregeld alleen thuis als ik moet werken na mijn vakantie. Gelukkig kan ik tot nu toe nog aangepast werken met halve diensten van 7.00 uur tot 11.00 uur, dus ben ik rond 11.30 uur thuis. Normaal werk ik tot 15.30 uur, maar daar moet ik nu nog even niet aan denken. Het werkt inderdaad onrustig als je weet dat er thuis een hondje op je zit te wachten.
Met Saar is het wisselend, de ene keer heeft ze geplast in de hal en de krant in snippers gescheurd en de andere keer is het op het nippertje. De krant leggen we nu niet meer neer, als ze dit opeet is dit ook niet zo gezond, dus we zien wel waar het plasje ligt als we thuiskomen. Zij kan er tenslotte niets aan doen.

Verdriet om Fanny

Hallo,

Wij waren de gelukkige baasjes van Fanny.
Wij hebben haar helaas terug moeten brengen. Omdat mijn allergie weer ontzettend op kwam zetten toen ze een dag bij ons in huis was. Ik moest ineens weer veel niezen en behoorlijk wat tissues vol gesnotterd.
Ik heb ze wel drie tot vier keer in bad gedaan en mocht niet baten. Wij hebben ze met pijn in ons hart weg moeten doen. We konden ze terug naar dogs paradise doen en s'middags had ze al een nieuw baasje hoorde ik zeggen van Nanja. Het viel ontzettend zwaar, want nu weet je gewoon dat er een hond er nooit meer in zal zitten. Dit was gewoon de laatste kans. Heb veel gehuild en verdriet gehad.
ik weet niet wie de nieuwe baasjes zijn van Fanny. Maar ik zal ze nooit vergeten. Foto's kan ik nog niet goed bekijken van haar, omdat ik steeds weer in tranen uitbarst.
En inderdaad Fanny had ook een spitser snuitje.
Ik wens jullie allemaal veel geluk toe met jullie hondjes.

Groetjes Rob en Sandra van Nispen

Reactie Candy in bad

Monique, wat een vreselijk grappig filmpje van Candy in bad. Ze lijkt het allemaal heel gewoon te vinden en totaal niet erg. Opeen gegeven moment lijkt ze net zo'n naakthond met alleen haartjes op haar kop.
Jammer dat Fanny andere baasjes heeft moeten zoeken vanwege de allergie, ik kan me voorstellen dat jullie daar verdrietig om zijn. Wel fijn dat ze zo snel ergens weer geplaatst kon worden voor haar. Het spitse snuitje klopte dus toch.
Ik ben nog naar een hondenschool aan het zoeken hier in de buurt. De dierenarts had er een aanbevolen, maar die lessen beginnen pas in januari, vind ik eigenlijk wat lang duren. Hopelijk kan ik iets vinden dat eerder begint, want Saar wordt met de dag eigenwijzer.
groeten Silvia

Candy "In da tub!"

Reactie op "wat worden ze groot"

Ja, inderdaad wat groeien de pups hard. Als ik Saar zo in de kamer zie zitten lijkt ze al twee keer zo groot vergeleken met de eerste dag thuis. Met 9 weken woog ze bij de dierenarts 2.1kilo en gisteren al 3kilo. Ze eet nu ook een stuk beter. Ze eet gretiger en wat over is later nog als spelletje in de activity-bal.
Het commando "Saar, zit" heeft Saar nu onder de knie. Soms lukt "Pootje", maar vaak ook nog niet. "Los" vindt Saar helemaal onzin, daar trapt ze lekker nog niet in. Jammer voor ons want haar spontane bijtaanvallen worden steeds krachtiger. Wij blijven volhouden, want we hebben tenslotte een bijzondere intelligente hond toch??
Als ik mij goed herinner van de ophaalzondag had Fanny ook een spitser snuitje, maar misschien vergis ik me daarin.
Morgen weer aan het werk, dat zal tegenvallen na twee weken "luieren" met Saar. Gelukkig drie halve diensten, dus van 7.00 uur tot 11.00 uur. De rest van het gezin vertrekt iets later, dus dat moet toch wel lukken. Ik ben benieuwd. Dan ben ik rond 12.30 uur thuis.
Hoe gaat het trouwens bij iedereen met de allergie? Tot op heden heb ik nergens last van, af en toe een jeukoog, maar dat was er ook toen Saar er nog niet was. Gelukkig totaal geen benauwdheid, daar ben ik erg opgelucht over.
Groeten Silvia

Wat groeien ze snel

Vorige week vrijdag waren we bij de dierenarts voor Candy's 2e inenting. Ze woog toen (als ik het de dierenarts goed heb horen zeggen) 1,7 kilo. Halverwege de afgelopen week zette mijn dochter haar op onze weegschaal en toen woog ze ineens 2,9 kilo en vandaag maar liefst 3,2! Wat gaat dat razendsnel zeg. Ik ben beniewd wat haar broertje en zusjes nu wegen, vooral Jimmy, die was volgens mij al 3 kilo toen hij het nest verliet, die was toch echt overduidelijk de grootste van het stel.

Vandaag hebben we even lekker in het park gewandeld, ze vond het heerlijk, ook met andere honden wordt ze steeds vrijer.
Ik ben trouwens ook erg benieuwd naar Lieske. Ik een foto van Candy en Lieske samen en ze lijken daar zo veel op elkaar, nu ben ik benieuwd of zij ook zo'n spits snoetje heeft of is Candy echt de enige met zo'n spitse snuit!?

Candy is de linker pup en Lieske (als één na laatste of laatste gekozen geloof ik) is de rechter pup.

Groetjes Monique

bommel viert verjaardag van 10 weken:-)

Bommel gedraagt zich over het algemeen prima. Absoluut niet bang, en vol energie. De plasjes binnen worden al wat minder. En poepjes doet zij netjes buiten. Trekken aan de lijn is uit ten boze, en daarom duurt een wandelingetje van 100 meter toch wel 5 minuten. Iedere keer wanneer de lijn strak staat stoppen we, zo heeft Martin Gauss ons verteld, en wanneer Bommel dan door heeft dat we niet verder lopen komt ze naast ons staan. Bommel heeft al een wat breder koppie gekregen, maar dat vinden wij helemaal niet erg. Greetz..Tomas, baasje van Bommel

Puppycursus!!!

Nou ik ben weer thuis. Het was een hele ervaring voor Candy maar ook voor mij. Ze was erg terughoudend en ik moest haar het veld op slepen. Gelukkig waren er maar 4 hondjes dus kon ze redelijk rustig wennen. Het zitten en blijven was niet zo'n probleem want ze week geen seconde van mijn zijde en het lopen ging tot mijn grote verbazing eigenlijk best goed.
Spelen met haar touw wilde ze niet echt en toen kwam het moment dat ik van haar weg moest lopen en haar daarna bij me moest roepen zodat ze enthousiast in mijn armen zou springen. Dat was althans de bedoeling. Ze moest aan haar riem gesleept worden over het veld naar mij toe, want ze verzette weer geen stap.
Toen mocht ze spelen "LOS" wat ik echt doodeng vond. Ze had al geprobeerd om onder het hek door te ontsnappen, dus ik zag het in gedachten al gebeuren. Ik hield haar stiekem aan de lijn, maar werd gesnapt en ze werd gewoon los gehaakt. Als een haas ging ze er vandoor gevolgd door de andere drie pups. Het was erg spannend maar al snel was ze redelijk op haar gemak. Ze was niet bang maar nog wel wat afwachtend dus dat komt vast goed.

Gisteravond dacht ik trouwens even dat ik haar kwijt was. Ik had een tuigje gekocht maar die bleek toch iets te groot. Ze wurmde haar koppie eronder uit en ging ervandoor in het donker langs de autoweg.... ik heb gerend en geroepen en uiteindelijk minderde ze vaart en kon ik haar pakken. Heel eng was het, maar gelukkig liep het goed af!

"Nou dat was even een verslag van onze spannende afgelopen twee dagen. Zaterdag gaan we weer naar cursus, want ze heeft nog 2 lessen in te halen."
Ben benieuwd hoe het jullie vergaat op puppycursus.

Groetjes Monique

Saar en het buitenleven

Leuke foto's weer van iedereen, ik zie toch wel veel gelijkenis bij Nanuq en Bubbles met onze Saar. Bubbles en Nanuq hebben rondere oogjes volgens mij. Grappig hoe Nanuq over de vijver loopt met dat gaas. Ik kreeg Saar met moeite over een bruggetje in de polder hier, aan beide kanten was het bruggetje open, dus niet te dicht bij de rand lopen. Stel je voor dat ze van het randje afvalt. Het lopen buiten is bij Saar ook vlug bekeken. Op de hoek begint ze al met zitten en moet voortdurend gestimuleerd worden anders is het vlug terug naar huis. De afgelopen dagen natuurlijk niet zo erg met dat natte weer. Gelukkig doet ze wel meestal een plasje tussen de bladeren. Vanmorgen plaste ze direct naast de voordeur in de hoop bladeren en dacht dat ze meteen wel weer naar binnen kon met zo'n snel resultaat. Helaas trapte ik er niet in en werd en verder lopen. Vanmiddag met veel lokken (takjes en brokjes) een rondje om de plas gelopen, een record. Zodra ze de terugweg in de gaten heeft holt ze als een konijn terug aan de riem.
Op andere honden reageert ze heel verschillend. De ene hond wordt enthousiast besprongen en voor een andere hond is ze doodsbenauwd en begint dan te piepen. Het formaat van hond heeft hier niets mee te maken, dus waar het dan aan ligt. Vanmorgen kwam er een grote hond op haar af en die vond ze heel erg eng, ze piepte en gilde en die hond bleef maar op haar achterwerk duwen. Ik heb haar niet opgetild (anders bevestig je haar angst volgens de boeken) , maar ze werd op een gegeven moment wel erg paniekerig, dus uiteindelijk heb ik de boekenwijsheid maar even aan mijn laars gelapt. De grote hond bleek volgens zijn baas zelf een enorme angsthaas voor honden en zag in Saar eindelijk een onderdaan waarschijnlijk met al dat gegil van haar. Gelukkig ging Alex aan de riem, want zo'n held ben ik zelf ook weer niet in dit soort situaties.
Thuis heeft Saar praats voor tien natuurlijk en op schoot liggen is haar favouriete bezigheid. Ook vindt ze de bal waar brokjes in verstopt kunnen worden erg leuk.
Rond 12 weken willen wij ook naar de puppycursus gaan, we hebben nog een hoop te leren volgens mij.
Succes morgen met Candy, ik ben benieuwd naar jullie ervaringen op de cursus.
groeten Silvia

Foto's van Bubbles en Brooky

Jan en Marianne,

Wat een geweldig leuke foto's zeg van jullie doodles. Echt heel leuk. Het zal nog moeilijk zijn geweest om een keuze te maken, want ik begreep uit jullie eerdere berichten dat er al een stuk of 100 foto's gemaakt waren. Maar deze zijn in ieder geval fantastisch.

Groetjes Monique

Morgen naar puppycursus

Morgen gaan we voor de eerste keer naar puppycursus en ik heb er echt helemaal geen vertrouwen in. Als ik buiten loop dan gaat ze meteen op haar kont zitten en moet ik aan de riem trekken om haar mee te krijgen (dus heb ik vandaag maar een tuigje gekocht, om haar nekje een beetje te sparen). Liever lui dan moe zullen we maar zeggen, maar als ze dan weer binnenkomt dan raced ze het huis door als een dolle...
Ook vind ze andere honden nog steeds niet zo geweldig, dus volgens mij wordt ook ik met Candy naar huis gestuurd met de mededeling dat ze nog iets te klein is, maar wie weet, de wonderen zijn de wereld nog niet uit.
Verder gaat het goed, ze eet haar bordje weer leeg en is een enorme kroelkont. Ze heeft ook ontdekt dat ze kan blaffen al was de eerste keer wel even schrikken, ze rende meteen haar bench in en ging daar vervolgens zitten grommen! Alsof er een andere hond in huis was die naar haar had geblaft, zo komisch.

Ik ben benieuwd hoe het buiten lopen bij jullie gaat! En wie is er al op cursus geweest?

Jullie horen wel hoe het afloopt morgen.

Groetjes Monique

De familie is compleet! Welkom Dyllis!!!

Hallo Monique,

Ik lees net op je bloq dat jullie een zusje missen. Dat is onze Dyllis!!!! Ik heb echter afgelopen donderdag geloof ik, nog een mailtje naar je doorgestuurd. Snap er echt niks van. Wil je dit mailtje even op je webloq plaatsen? Ik vind het erg leuk al de verhalen van de andere zusjes te lezen. Nou even over Dyllis. Ze is waanzinnig leuk! Was in het begin wat afwachtend. Ik dacht dat ze misschien wel het meest verlegen en zelfs wat timide hondje uit het nestje was maar van deze gedachte ben ik inmiddels wel teruggekomen. Ze is een brok energie! Rent en speelt met de herfstbladeren dat het een lieve lust is. Vannacht heeft ze de hele nacht doorgeslapen! Geeft wel wat rust ook voor ons. Twee onderbrekingen per nacht begon zijn tol te eisen ook al hebben we onze vakanties opgenomen om haar alle aandacht te kunnen geven. Dyllis doet haar behoeftes al goed buiten en leert erg snel. Vooral spelen met de bal vindt ze heerlijk! Ze gaat overal mee naar toe. De markt, Intratuin, het treinstation. Ze bekijkt het allemaal vol verbazing met haar lieve bruine oogjes. Ze is donderdagavond naar de puppycursus geweest. Daar is ze volgens de trainster toch nog een beetje te klein voor haha. We oefenen lekker gezellig thuis. Met ons katje Liesje en Dyllis gaat het ook steeds beter. Vanochtend stonden de neusjes letterlijk tegen elkaar!! Zo bijzonder!! Nou Monique, ik hoop dat dit mailtje je wel bereikt. Fijn weekend.

Groetjes,
Gerda

één week met Saar

Hallo allemaal,

Wat leuk om alle verhalen te lezen en toch vrij identiek allemaal. Hebben we nu alle zusjes en broer op deze blog? Candy, Nanuq, Bommel, Bubbles, Lieske, Fanny, Jimmy (was dit niet eerst J.S. Bacher?) en Saar. Volgens mij missen we nog één zusje of heb ik die over het hoofd gezien?

Saar is gisteren ook naar de dierenarts geweest voor haar tweede vaccinatie. Het ging allemaal goed, alleen de druppels tegen de kennelhoest in haar neus leverde flink tegenstribbelen op. In de spreekkamer zette Saar haar geuren meteen even uit, een flinke plas en een hoopje. Een gedeelte van haar hoopje kwam ze naar ons toe brengen, een trots hondje of gewoon een vies hondje? We hebben maar gelijk een tandenborstel met tandpasta voor haar gekocht bij de dierenarts, je weet niet wat er nog meer in dat bekje terecht komt tenslotte. De grote bruine Labrador van de dierenarts vond Saar erg leuk, ze raakt langzamerhand steeds enthousiaster voor andere honden.

Het slapen gaat na die ene onrustige nacht goed, het plassen en poepen beginnen we door te krijgen, maar Saar is ons geregeld nog te snel af.

Het blaffen gebeurt nu ook vaker, vooral vanmiddag in de tuin tegen onze twee konijnen. Saart rende als een dolle stier heen en weer rond de buitenren en blafte achter elkaar door. De konijnen waren er niet van onder de indruk: "wat een kleine druktemaker zeg"!

groeten Silvia

één week met Saar

Hier weer een berichtje van Nanuq. Ze doet het prima, maar is wel een belhamel. Net als Candy ruikt ze niet altijd al te fris en is ook al eens gewassen.
Buiten lopen gaat steeds beter, maar pas de 2e helft van ons rondje loopt ze lekker door, ze weet ons huis al prima te vinden, zo knap. Verder staat er weer steeds meer in huis op kleuterhoogte en probeerde ze vanmiddag met haar zussen te bellen.
In de tuin is ze ook flink op onderzoek, onze kippen zijn nogal van de leg door de aanwezigheid van de nieuwkomer. Over de vijver hebben we gaas gelegd, maar de plank die er onder ligt wordt al als brug gebruikt.
's nachts gaat het nu prima, maar er ligt 's morgens wel altijd een plasje op de krant.
Tot de volgende keer!!

Candy's eerste week

Hoi allemaal,

De eerste week met onze pup is al bijna rond. Het is erg grappig om te lezen dat het overal zo'n beetje het zelfde gaat. Slecht eten, onrustig slapen, ongelukjes binnen, lekker speels maar vooral heel veel gezelligheid!

Candy is gisteren bij de dierenarts geweest voor haar inentingen. Ze was vrij rustig totdat het prikje kwam, ze kroop haast in me. Toen nog neusspray tegen kennelhoest...
Toen we thuiskwamen heb ik haar even laten uitrazen en daarna viel ze in slaap voor bijna 2,5 uur! Ze was behoorlijk onder de indruk.

Het wandelen buiten gaat steeds beter, ze loopt al lekker mee en begint een beetje door te krijgen dat wij bepalen welke richting we oplopen, al is ze het daar niet altijd mee eens!!! Ze heeft een behoorlijke eigen willetje...

Het slapen gaat heel goed. Om 10 uur de laatste ronde, dan tijd om nog even te dollen en tegen elven gaat ze dan de bench in (soms met wat kort gepiep) en dan slaapt ze door tot half 7/7 uur (begin van de week was dat 5 uur). Ik moet er dan wel heel snel uit om haar uit te laten, want duurt het te lang dan ligt er toch een plasje in de bench. Sinds gisteren gaat het eten weer wat beter, gelukkig.

Ze wandelt ook gewoon vrolijk door haar eigen plas en poep heen als je even niet oplet, daarom hebben we vanochtend toch maar even gewassen, want ze rook niet echt lekker meer.

En dan is Candy ineens niet meer zo'n bolletje.




Groetjes Monique

Bericht van Jimmy

He hallo luitjes, hier baasje Jimmy.
Wat een scheet. Volgens mij heeft hij al vlooien, dus gisteren maar wat druppeltjes tussen zijn schouderbladen gedaan. Verder gaat het super. Naar buiten gaan vindt ie nog een klein beetje eng. Dat is ook wel logisch, een hoop prikkels hier aan de rand van de stad. Maar zodra we in t bos zijn rent ie zijn pootjes onder zijn lijf vandaan. Hij at tot vandaag heel goed. Voor t eerst niet geinteresseerd in zijn 'ontbijt'. Mmm, zal ook wel weer een fase zijn. De tweede nacht in de bench zich gek gepiept. Wat een ellende, vingers in mijn oren. Ik de hele nacht niet geslapen, dacht dat ie er een trauma aan over zou houden... Maar volgende ochtend was ie weer fris en fruitig en heel blij. Vannacht geen kick meer gelaten. Hij heeft het concept van 'uitlaten' nog niet helemaal door. Hij rent keihard terug naar huis om daar vervolgens lekker warm en gezellig zijn natje en zijn droogje te doen. Mannen zijn geloof ik altijd wat later met zindelijkheid geloof ik. :-)Andere honden begint hij minder eng te vinden. Eerst was t piepen geblazen, nu begint ie t wel leuk te vinden. Wij genieten met volle teugen van dat mannetje, en ik geloof heel Haarlem. Iedereen blijft staan om m te aaien of mompelt oooooooh wat lief... En op de 3 kids een fantastisch effect! (Ben benieuwd hoe lang dat duurt :-)
Fijn weekend en geniet van jullie kleine meisjes.
Groet,
Eunice

Saar kan blaffen

Hallo allemaal,
Gisteren een rustige dag met Saar. Ze heeft veel geslapen, vast iets in te halen van haar onrustige nacht. Afgelopen nacht ging gelukkig erg goed. Rond 10.30 uur kroop Saar zelf in haar bench, ik heb er een verwarmd compres in een handdoek gewikkeld bij gelegd en de benchdeur open gelaten. De bench staat onder de trap in de hal, dus veel schade valt daar niet aan te richten. We hebben haar niet gehoord en zijn rond 6.45 uur naar beneden gekomen. Toen had Saar hoge nood en plaste meteen op de krant. Wat een opluchting, hopelijk gaat het vannacht weer zo goed. Buiten lopen vindt Saar nog niets, de terugweg gaat heel wat sneller dan de heenweg en het paadje naar ons huis weet ze al precies. Alle honden vindt ze eng en gaat ze met een grote boog uit de weg. Alleen een grote Rotweiler die liep te piepen vond ze leuk en reageerde daar kwispelend op. Dit vond ik echter iets minder leuk, want dan is ze wel erg klein naast zo'n reus. De storm van vandaag vond ze ook niets, ze liep op een gegeven moment zo te schudden en te trekken dat het halsbandje over haar kop schoof. Morgen maar op zoek naar een kleinere maat halsband. In de tuin is ze meer op haar gemak. Het buiten plassen en poepen lukt aardig, vandaag maar twee keer een plasje in huis.
Na het slapen heeft Saar haar dolle bui, bijt in alles wat ze ziet (het liefst in ons). Vanmiddag reageerde ik niet snel genoeg naar haar wens en bedacht ze iets nieuws: Saar liet een echte blaf horen, ze schrok er zelf van.
groeten van Silvia

BOMMEL - Een nieuw zusje op onze blog -

Hallo andere baasjes van de leukste pups!
Wij zijn een gezin met drie zonen (20, 18 en 13 jaar) en die zonen wilden
altijd al een hond, maar dat was nooit een item omdat Robert (vader)
super-allergisch is voor eigenlijk alles. Twee a drie jaar geleden kwamen we
achter het bestaan van de labradoodle, maar ik was daar toen echt nog niet
aan toe. Een hond kopen in Australie en die dan gaan ophalen op Schiphol,
dat zag ik echt niet zitten.
Maar het idee van de labradoodle liet ons niet meer los en nadat we precies
een jaar op de wachtlijst hebben gestaan, konden we ons Bommeltje zondag,
samen met jullie afhalen.
En de hele familie is nu verliefd! En allemaal op dezelfde, dus ze krijgt
volop aandacht en vandaag, dinsdag heb ik het idee dat ze iets meer rust
krijgt. Spelen, slapen, uitgaan, spelen, slapen, uitgaan enz.
Gisteren gingen we ieder keer nadat er een ongelukje was gebeurd weer snel
met haar naar buiten: het leek me ook verwarrend voor Bommel. Nu zijn we wat
rustiger.
Het slapen in de bench: zondag zocht ze die herhaaldelijk op maar nu gaat
het toch wat moeizamer en wanneer het deurtje dicht gaat......dat is echt
uit den boze.
En ja labradoodles zijn geen grote eters, zei Nanja, maar Bommel heeft nu al
bijna twee maaltijden overgeslagen. En echt iets bijzonders doen met als
beloning een brokje, och dat is ook niet zo interessant. Maar de jongens zjn
ervan overtuigd dat ze het commando 'zit' begrijpt en ook 'kom maar'....
We houden jullie op de hoogte!

Irma Bozon

Nanuq slaapt ook niet 's nachts

Het lijkt of ze het hebben afgesproken; de eerste nacht braaf slapen in de bench; daarna spoken.
We hadden de bench afgesloten, maar daar was mevrouw het niet mee eens.
Komt bij dat ze van de pillen diaree heeft gekregen, of was het toch van de spannende hond die ze gisteravond laat nog tegengekomen is; of toch die vreemde mensen op twee wielen, met een lampje voorop.
Enfin het was veel janken en zeuren vannacht. Halverwege de nacht toch even gekekenen ja hoor we moesten alles schoonmaken.
Zojuist Nanuq maar even gewassen; hopelijk stinkt ze niet meer zo erg. Rillend van de kou zocht ze warmte. Nu ligt ze in een deken ingepakt te dutten.

Saar is thuis

Hallo allemaal.

Leuk om iedereen zo enthousiast te hebben gezien gisteren tijdens het ophalen en wat een drukte zo met z'n allen. Van het praatje van Nanja heb ik helaas weinig kunnen volgen, maar gelukkig had ze ook veel op papier gezet voor ons.

En toen naar huis met Saar. In de auto maar heel even geslapen, want de nieuwsgierigheid overwon het van de moeheid. Eenmaal binnen even bedeesd voor vreemde geluiden, maar al vlug weer die nieuwsgierigheid en vooral haar enthousiasme dat de overhand nam.

Al vlug werd duidelijk dat Saar vooral lekker slaapt op schoot of tegen iemand aan, gisteren op zondag natuurlijk volop gegadigden. Veel gespeeld en veel plasjes, vaak mooi op het krantje, maar soms een misser. Wat plast zo'n hondje toch vaak. Je moet daar echt routine in krijgen, voor je het weet is het al gebeurd. Gisteren geregeld in de tuin geweest met haar en vandaag een aantal keren echt naar buiten. Lopen aan het riempje is nog een hele kunst, maar dat zullen we nog wel onder de knie krijgen, nu loopt Saar ons nog telkens voor de voeten.

De eerste nacht is meegevallen. Rond 3.45 uur hoorden we Saar piepen, dit duurde ongeveer 10 minuten en daarna was het stil. Later nog een keer, maar dat was het. Rond 7 uur zijn we opgestaan, Saar had haar bench netjes gelaten en deed meteen een plasje op de krant bij de deur. Daarna werden we vreselijk enthousiast begroet door Saar, ze beet in alles wat ze te pakken kon krijgen, behalve datgene dat hier voor bedoeld was. Totaal geen last van een ochtendhumeur, dat was duidelijk. Gelukkig waren Peter en ik allebei vrij vandaag, dus alle tijd voor Saar vanmorgen. Zelf ben ik nog twee weken vrij, zodat ik mij geheel kan wijden aan de opvoeding van Saar. Waarschijnlijk best een hele klus, want vandaag liep Saar veel meer te piepen overdag dan gisteren. Ze komt dan voor je zitten en kijkt je dan heel zielig aan. Meestal werd er dan bedoeld: ik wil knuffelen. Rond etenstijd werd het onduidelijk waarom ze aan het piepen was. Ze had eten gekregen, geplast, maar bleef onrustig. Ik denk dat wij maar vlug op puppycursus moeten om hier goed op te kunnen reageren of zal het na een paar dagen duidelijker worden?

Eten doet Saar nog niet zo enthousiast, je moet haar er echt bij zetten en dit herhalen anders loopt ze er vlug bij weg. Het wormentabletje in de pate kreeg ze niet weggekauwd (de pate wel), uiteindelijk het tabletje gemalen (was ook wel erg hard) Ze heeft natuurlijk nog maar weinig tandjes om mee te kauwen. Vandaag heeft ze niet echt de hoeveelheid brokjes op die ze eigenlijk moet eten, hopelijk gaat het morgen beter. Hoe eten de pups bij jullie?

Aanstaande vrijdag gaat Saar kennismaken met onze dierenarts en krijgt dan haar vaccinatie gelijk.

Wordt vervolgd,

groeten Silvia

Eerst dag en nacht

Hoi allemaal,

Zo de eerste dag en nacht zit er op. Wat een superras is dit toch. Candy heeft haar bench al helemaal toegeëigend. Alle speeltjes die erbuiten liggen worden gelijk door haar terug gebracht. Wat schattig! En vannacht heeft ze de bench ook al helemaal schoon gehouden. Ze vond het wel eenzaam en heeft wel gepiept, maar als ik er dan even naast ging zitten viel ze meteen in slaap! Voorbeeldig gewoon.

Buiten wandelen vind ze wel heel erg spannend. Die meerkoetjes kunnen zo hard kwetteren en die grote kinderwagen die er in de verte aan kwam was ook best eng, maar ze stapt er wel op af om de boel te verkennen.
We zijn echt nu al helemaal verliefd op haar.

En dan nog wat, in antwoord op de vraag van Jan of iemand weet hoe je berichten moet posten. Ik heb jullie allemaal aangemeld als moderator en als het goed is zouden jullie volgens mij dan je eigen berichten moeten kunnen sturen en foto's kunnen uploaden. Als je er niet uit komt dan hoor ik het wel. Ik weet ook niet of het werkt zoals ik denk dat het werkt, maar ook dat hoor ik graag.

Maar als je het makkelijker vind dan mag je ook gewoon mailen naar mijn privé adres en dan zet ik het erop, dat kan ook.

Groetjes Monique en Candy

Eindelijk met Candy geknuffeld!

Gisteren was het dan zover. Onze eerste 'echte' ontmoeting met onze Candy. Ze was een beetje moe, omdat ze net gespeeld had en een beetje onwennig in het begin. Maar al snel ontdekte ze de warme jas van Naomi en kroop daar heerlijk in...
Ze speelde met het speeltje dat we voor haar meegenomen hadden en was zo ontzettend lief. Nog maar iets meer dan een week wachten en dan mag ze mee, wat heerlijk!

Helaas was mijn fotocamera net stuk gegaan, maar de telefoon heeft als prima vervanger dienst gedaan.

Als ik het goed begrepen heb ontmoeten we elkaar allemaal zondag de 15e om 10 uur. We krijgen dan nog een uitgebreide uitleg van Nanja en dan kunnen we allemaal thuis gaan genieten van onze pup.
Ik ben erg benieuwd naar de verhalen van de eerste dagen thuis!

Tot zondag 15 november allemaal!

Groetjes Monique

Dit is onze Saar

Hallo Monique,
Vanmiddag zijn wij op bezoek geweest bij onze Saar. Eindelijk konden we kennis maken met onze eigen pup, wat is ze lief en grappig om te zien met dat dikke buikje en waggelende loopje.
We mochten Saar mee naar buiten nemen op het gras, daar was haar zusje Lieske ook met haar nieuwe baasjes (de laatst gekozene uit het nest) De pups waren vanmorgen gechipt en geent, een hele ervaring natuurlijk voor ze, maar desondanks waren ze vanmiddag wakker en speels genoeg. Het knabbelen aan ons fototasje vond Saar een leuk spelletje, dus dat belooft nog wat straks. Ik stuur nu ook foto's mee, de familie wordt al aardig compleet op jullie blog. Nog twee weken en dan mogen we onze pups halen op zondag 15 november rond 10.00 uur.
Groeten van Silvia

Hoi Sylvia,

Sorry dat het zo lang duurde, maar ik ben net terug van een weekendje weg en kon je mail dus niet eerder plaatsen.

Maar wat een plaatje is ze ook zeg! Ze zijn ook gewoon allemaal zo ontzettend mooi...

Groetjes Monique

Maak kennis met Candy!!

Eindelijk hebben we van de week per e-mail een keuze kunnen maken. De laatste keer dat we er waren konden we al zien welke drie er over waren gebleven. Er waren 2 hele lichte pups bij, waar de meiden helemaal weg van waren.













De linker pup op deze foto is onze Candy!
A.s. woensdag gaan we nog een keer langs om haar even zelf vast te houden en dan is het al bijna zover dat ze mee mag naar huis!

De naam bedenken was erg moeilijk, maar aangezien dit de enige naam was die we alle vier leuk vonden moest dit hem wel worden...

Groetjes Patrick, Monique, Gaby en Naomi

Hallo Monique en andere doodlebaasjes,

Wat een leuk initiatief zo'n webloq! Wij zijn met ons gezin inmiddels 2 x naar ons puppy geweest. Zo leuk om te zien hoe snel de puppys groeien. Ze zijn allemaal zo mooi! Ik vind het wel spannend hoor omdat ik heel erg allergisch ben en je moet er toch niet aan denken...Doe ik dus ook maar niet. Ik zie al mooie namen voor de hondjes van iedereen. Iets waar wij nog mee worstelen. We worden het maar niet eens. Het slingert nog van het gezellige Marie tot de meest modieuze namen zoals Sophie Charlotte als ook de wat traditionele hondennamen. Maar we hebben nog 'n paar dagen. Wie weet zien we elkaar een keer bij Nanja de komende weken. Zou leuk zijn om te weten wie er achter de namen van de baasjes schuilen.

Groetjes,
Gerda

Maak kennis met Nanuq

Hoi allemaal,

Afgelopen donderdag zijn we vooraf aan een korte vakantie weer even bij onze pup langs geweest. Na lang dubben heeft zij de naam Nanuq (spreek uit Nanoek) gekregen, we ontdekten dat ze een wit vlekje op de borst heeft en twee witte tenen. Wij gaan zondag weer!
Groetjes Arienne

Foto's van Bacher

Zoals belooft wat foto’s van onze pup. De foto’s binnen van het hele nestje zijn helaas slecht belicht.
Pieter en ik noemen hem Johan Sebastiaan Bacher. Roepnaam Bacher.
Kids zijn het er niet allemaal mee eens, maar na maanden discussie tussen de drie! moeten we de knoop maar doorhakken.

Eunice Gubbels

foto's van Bubbles

Hoi allemaal',

Jan stuurde mij deze fantastische foto's van Bubbles en die wil ik natuurlijk graag met jullie delen. Wat een plaatje is het hè!

Pups 5 weken oud

De tweede kijkdag is alweer achter de rug. We zouden er uren naar kunnen kijken, maar goed die tijd komt nog wel. Helaas konden we toch nog niet kiezen, omdat één familie nog niet geweest is, dus hopelijk kan het volgende keer wel. Volgend weekend zijn wij er niet, maar we proberen woensdag over een week weer te gaan. Veel kijkplezier weer! Groetjes Monique

Foto's

Hoi allemaal,

Toen ik de blog maakte dacht ik dat iedereen foto's en filmpjes kon posten, maar volgens mij kan dat toch niet. Daarom het volgende verzoek: als je leuke foto's hebt mail die dan naar mijn privé adres (monique @ vangenderen.eu Haal de spaties weg en je hebt mijn e-mail adres) eventueel met een kort verhaaltje, dan plaats ik ze in de blog.
Filmpjes kun je het beste uploaden via youtube, als je dan de link naar mij doorstuurt kan ik het filmpje op deze blog zetten.

Groetjes Monique

Eerste kijkdag!

Wat een dag! Het was kort maar zoooo leuk. We konden nog niet kiezen, omdat we nog even moeten wachten op de mensen die voor ons op lijst staan, maar dat doen we volgende week. We zijn wel erg benieuwd naar de pups die jullie uitgekozen hebben. Ik heb wel even snel een leuk filmpje gemaakt van onze eerste ontmoeting...
Groetjes Monique

Hoi allemaal,

Wat een geweldig leuke nieuwe foto's hebben we van Nanja ontvangen zeg! Wat een verschil alweer met de vorige serie.

Wij zouden zaterdag gaan kijken, maar dat kon helaas niet doorgaan. Nu gaan we zondag om half 12 eventjes langs om ze voor het eerst recht in de oogjes te kunnen kijken.

We kunnen niet wachten!

Groetjes Monique

Vers van de pers

Hoi allemaal,


Ik heb deze blog doorgestuurd aan alle 8 gelukkigen die een pup gaan krijgen uit het nestje van Dogs Paradise Lylah en Jessie van 18 september 2009.

De pups zijn zo schattig, ik heb zojuist de laatste foto's van Nanja ontvangen.

Nu lijkt het mij zo leuk om onderling een beetje contact te houden via deze blog en zo te volgen wat alle labradoodles gaan doen wanneer ze het veilige nestje van mama Lylah en papa Jessie verlaten.

Ik zal zelf het spits afbijten.
Ik ben Monique van Genderen en ik woon in Hoogvliet onder de rook van Rotterdam. Samen met Patrick heb ik 2 dochters, Gaby van 11 en Naomi van 9. Wij hadden tot een jaar geleden er nooit bij stil gestaan dat het mogelijk zou zijn om ooit een huisdier in huis te hebben, laat staan een hond. Mijn man is nl allergisch voor alles wat haar heeft en dus dacht ik dat het bij goudvissen zou blijven. Tot ik op internet informatie vond over de labradoodle. Meteen hebben we er werk van gemaakt en nu een jaar later is onze pup geboren.

We kunnen niet wachten totdat we over 2 weken mogen gaan kijken.


Ik zou het leuk vinden als jullie ook een stukje zouden willen schrijven en misschien af en toe een foto posten. Ik heb nog geen idee hoe het allemaal werkt. Dit is nl mijn eerste blog, maar het lijkt me erg leuk om te zien hoe de andere doodles uit dit nestje zich gaan ontwikkelen.

Groetjes Monique van Genderen