Hallo,
Wij waren de gelukkige baasjes van Fanny.
Wij hebben haar helaas terug moeten brengen. Omdat mijn allergie weer ontzettend op kwam zetten toen ze een dag bij ons in huis was. Ik moest ineens weer veel niezen en behoorlijk wat tissues vol gesnotterd.
Ik heb ze wel drie tot vier keer in bad gedaan en mocht niet baten. Wij hebben ze met pijn in ons hart weg moeten doen. We konden ze terug naar dogs paradise doen en s'middags had ze al een nieuw baasje hoorde ik zeggen van Nanja. Het viel ontzettend zwaar, want nu weet je gewoon dat er een hond er nooit meer in zal zitten. Dit was gewoon de laatste kans. Heb veel gehuild en verdriet gehad.
ik weet niet wie de nieuwe baasjes zijn van Fanny. Maar ik zal ze nooit vergeten. Foto's kan ik nog niet goed bekijken van haar, omdat ik steeds weer in tranen uitbarst.
En inderdaad Fanny had ook een spitser snuitje.
Ik wens jullie allemaal veel geluk toe met jullie hondjes.
Groetjes Rob en Sandra van Nispen
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Wat verdrietig voor de baasjes van Fanny!!! Ik denk dat het heel lastig is om nu echt te moeten accepteren dat je nooit een hondje zult kunnen hebben. We hebben ook allemaal zo naar het moment toegeleefd dat ze we ons puppy na 8 weken op mochten halen bij Nanja en als het dan toch niet lukt is dat echt verschrikkelijk lijkt me! Ik leef echt met Rob en Sandra mee. Ik hoop dat ze het snel een plaatsje kunnen geven. Ik ben ook wel een beetje van het nieuws geschrokken omdat het toch denk ik een beetje de angst van meerdere van ons is. Maar gelukkig heb ik bij Dyllis nog geen last hoewel ik volgens de allergoloog echt superallergisch voor honden ben dus waarom het dan bij de een goed gaat en bij de ander niet? Ik heb werkelijk geen idee.
BeantwoordenVerwijderenDyllis is een superlief hondje! Zal binnenkort 'n fotootje plaatsen. Nu staan alle duizend foto's (haha), nog op het fototoestel. Ik moet wel eerlijk bekennen dat het voor mij nog wat wennen is dat ik niet zomaar even bij iemand kan blijven lunchen na m'n werk. Of zomaar even spontaan ergens kan blijven hangen. Deze week ben ik weer begonnen na een heerlijke vakantie met jaha de nodige kraamvisite en cadeautjes voor Dyllis. Ik zit nog een beetje onrustig op m'n werk en sluit dan ook klokslag 12.00 uur m'n PC af. Gelukkig heeft m'n werkgever zelf een hond en ik hoop dus ook een beetje begrip. Ben benieuwd hoe dat bij de andere baasjes gegaan is.
Groetjes,
Gerda