Hoi allemaal,
Sommige van jullie zullen misschien denken ja hè hè, natuurlijk kunnen ze zwemmen, maar Candy had het nog steeds niet geprobeerd, ze stond wel graag in het water, maar echt zwemmen had ze nog nooit gedaan, totdat in de vakantie mijn dochters de Moezel in liepen en Candy er ineens achteraan zwom, zo lief om te zien.
Tommie werd helemaal wild en vloog Candy aan zodra ze het water uit kwam. Hij kon het niet uitstaan dat hij niet durfde. Na twee dagen ging ook Tommie mee zwemmen, maar nog steeds vliegt hij Candy naar de nek zodra de kant weer in zicht komt....heel gek. Geen idee waarom, misschien weet een van jullie waarom hij dat gedrag vertoont?? Nou is Tommie ook wel echt een beetje een watje (wel een van 14,5 kg inmiddels!). Hij blaft om alles wat hij niet kent, om mensen, plastic zakjes, vogeltjes, het kluifje van Candy echt alles en volgens mij uit onzekerheid. Hij kruipt ook overal onder, hij ligt overal lekker, zolang als zijn kop maar ergens onder ligt. Zo ook in de auto heerlijk met zijn kop onder de bijrijdersstoel.....totdat ik ging zitten en het signaal aanging dat de airbag niet functioneerde, zal wel dacht ik, de volgende dag ging de stoel piepen omdat ik de gordel niet om zou hebben (wat natuurlijk wel zo was). Toch vreemd vonden we, al snel hadden we de oorzaak gevonden, onze Tom (alias Terror Jaap) had alle kabels die hij kon vinden onder de stoel kapot gevreten. En dat in de splinternieuwe Toyota Prius van Patrick zijn baas... Oeps!
Maar verder is Tom een schat, hij kan heerlijk kroelen en knuffelen! We zijn nog steeds heel erg blij met ons chocotoff duo!
Groetjes weer!
Monique
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Hallo Monique,
BeantwoordenVerwijderenLeuk om te lezen over de avonturen van Candy en Tommie. Wat zal het een grappig gezicht zijn als je ze ziet zwemmen. Saar is nog geen fan van water. Tijdens de warmte had ik een grote bak water in de tuin gezet en haar gelokt met speeltjes, maar Saar kwam niet verder dan een pootje in de bak en dat alleen om haar speeltje te bemachtigen.
Wat een zwaargewicht is die Tommie van jullie al, Saar was boven de 10 kg, maar de laatste weken zit ze er weer net onder. Ze eet ook slecht van haar ochtendbrokken de laatste tijd.
Saar is ook geregeld een watje. Als er buiten iets nieuws te horen of te zien is krijg je haar bijna niet vooruit. Vanmorgen lag er een boom langs het pad, waar normaal niets ligt. Saar ging zitten en was niet meer mee te krijgen. Ook van de storm die de afgelopen dagen woedde was ze in de war en onweer vindt ze ook wel een erg vreemd iets.
Ik kan me voorstellen dat jullie erg blij zijn met die twee. Peter heeft het er ook geregeld over om een tweede erbij te nemen, zo leuk voor Saar volgens hem. Zelf heb ik mijn twijfels, praktisch gezien lijkt het me zo onhandig. Als Saar nu buiten aan de lijn loopt en een andere hond ziet springt ze alle kanten op van enthousiasme en zit ze binnen no time in de knoop met de andere hond of baas. De baas is vaak nog interessanter voor haar. Stel dat je twee van die enthousiaste Doodles aan de lijn hebt......Hoe lossen jullie dit op? Bovendien ben ik bang dat we met een tweede hond misschien minder geluk hebben, Saar is echt voorbeeldig (in onze ogen) en misschien verandert ze wel door de komst van nog een hond. Saar is ook zo'n enorme knuffelkont, volgens mij een eigenschap van de Labradoodle.
Veel plezier met jullie Doodles en hopelijk zien we snel weer een foto van jullie duo.
groeten van Silvia.
Hallo Monique en Silvia,
BeantwoordenVerwijderenWat leuk om weer wat van jullie en natuurlijk Candy, Tommie en Saar te lezen,
Noa is bij ons echt het waterratje.
Ze vind het heerlijk om een bal of een stok uit het water te halen met deze warme dagen.
Het strand is echt helemaal geweldig'
lekker rennen en spelen in de zee.
Fanny gaat niet verder dan tot haar buik,
ze heeft nog niet gezwommen.
wel heel herkenbaar het gedrag van Tommie, als Candy het water uitkomt en dat Tommie haar dan een soort van tegenhoud.
Noa doet dit soms bij Fanny als ze de trap oplopen.
Noa is dan meestal als eerste boven en "hapt"dan meestal in Fanny haar pootjes als ze bovenkomt.
Ik weet niet wat dit te betekenen heeft maar het doet Fanny niks en ik zelf heb meer het idee dat het een soort van spelen is???
Noa is echt superlief voor Fanny en ook andersom is dit zo.
Fanny is ook nog steeds wat voorzichtiger,
kijkt altijd even de kat uit de boom bij vreemde honden.
Noa heeft dit totaal niet, ook nooit gehad toen ze klein was.
Noa is nu wel een stuk "waakser"ze is erg beschermend naar Fanny toe en komt haar ook regelmatig te hulp als er een erg grote hond wel erg druk doet met haar kleine zusje hihi.
Noa en Fanny zijn ook alletwee een enorme knuffelkont.
Ze luisteren alletwee goed en het lopen aan de riem is totaal geen probleem met 2 honden.
Noa loopt altijd rechts en Fanny links van me.
Ik had ook mijn twijfels met een tweede doodle erbij,
is zij wel net zo lief als Noa?
Vind Noa ons dan nog wel leuk en niet dat ze ons niet meer ziet staan en alleen nog maar oog heeft voor haar zusje?
Zal ze net als Noa ook niks slopen? of juist wel?
Ik maakte me ook al wel druk,
maar achteraf gezien is het echt nergens voor nodig geweest.
Ze zijn zo lief met elkaar en ook alletwee superlief voor ons.
We hebben er echt geen spijt van met Fanny erbij.
Het zijn twee schatten.
We zijn echt super blij met ze en we zouden ze echt niet meer bij ons weg kunnen denken.
Ik ga nu even wandelen,
Groetjes van Reina