maandag 16 november 2009

Saar is thuis











Hallo allemaal.








Leuk om iedereen zo enthousiast te hebben gezien gisteren tijdens het ophalen en wat een drukte zo met z'n allen. Van het praatje van Nanja heb ik helaas weinig kunnen volgen, maar gelukkig had ze ook veel op papier gezet voor ons.




En toen naar huis met Saar. In de auto maar heel even geslapen, want de nieuwsgierigheid overwon het van de moeheid. Eenmaal binnen even bedeesd voor vreemde geluiden, maar al vlug weer die nieuwsgierigheid en vooral haar enthousiasme dat de overhand nam.




Al vlug werd duidelijk dat Saar vooral lekker slaapt op schoot of tegen iemand aan, gisteren op zondag natuurlijk volop gegadigden. Veel gespeeld en veel plasjes, vaak mooi op het krantje, maar soms een misser. Wat plast zo'n hondje toch vaak. Je moet daar echt routine in krijgen, voor je het weet is het al gebeurd. Gisteren geregeld in de tuin geweest met haar en vandaag een aantal keren echt naar buiten. Lopen aan het riempje is nog een hele kunst, maar dat zullen we nog wel onder de knie krijgen, nu loopt Saar ons nog telkens voor de voeten.




De eerste nacht is meegevallen. Rond 3.45 uur hoorden we Saar piepen, dit duurde ongeveer 10 minuten en daarna was het stil. Later nog een keer, maar dat was het. Rond 7 uur zijn we opgestaan, Saar had haar bench netjes gelaten en deed meteen een plasje op de krant bij de deur. Daarna werden we vreselijk enthousiast begroet door Saar, ze beet in alles wat ze te pakken kon krijgen, behalve datgene dat hier voor bedoeld was. Totaal geen last van een ochtendhumeur, dat was duidelijk. Gelukkig waren Peter en ik allebei vrij vandaag, dus alle tijd voor Saar vanmorgen. Zelf ben ik nog twee weken vrij, zodat ik mij geheel kan wijden aan de opvoeding van Saar. Waarschijnlijk best een hele klus, want vandaag liep Saar veel meer te piepen overdag dan gisteren. Ze komt dan voor je zitten en kijkt je dan heel zielig aan. Meestal werd er dan bedoeld: ik wil knuffelen. Rond etenstijd werd het onduidelijk waarom ze aan het piepen was. Ze had eten gekregen, geplast, maar bleef onrustig. Ik denk dat wij maar vlug op puppycursus moeten om hier goed op te kunnen reageren of zal het na een paar dagen duidelijker worden?




Eten doet Saar nog niet zo enthousiast, je moet haar er echt bij zetten en dit herhalen anders loopt ze er vlug bij weg. Het wormentabletje in de pate kreeg ze niet weggekauwd (de pate wel), uiteindelijk het tabletje gemalen (was ook wel erg hard) Ze heeft natuurlijk nog maar weinig tandjes om mee te kauwen. Vandaag heeft ze niet echt de hoeveelheid brokjes op die ze eigenlijk moet eten, hopelijk gaat het morgen beter. Hoe eten de pups bij jullie?




Aanstaande vrijdag gaat Saar kennismaken met onze dierenarts en krijgt dan haar vaccinatie gelijk.




Wordt vervolgd,




groeten Silvia

1 opmerking:

  1. Hoi Sylvia,

    Leuk dat het gelukt is om zelf een bericht en foto's te plaatsen.
    Het verhaal van Saar is zo herkenbaar. Bij ons ging het gisteren precies hetzelfde.

    Maar nu is ze net toch weer terug in haar bench gekropen om even te slapen. Ook Candy eet niet zo veel. Tot gisterenochtend ging haar bakje steeds leeg. Maar daarna laat ze steeds zo'n beetje de helft staan. Ik kijk het even aan, waarschijnlijk moet ze wennen.

    Veel plezier verder met Saartje!

    Groetjes Monique

    BeantwoordenVerwijderen