zaterdag 21 november 2009

één week met Saar


Hallo allemaal,

Wat leuk om alle verhalen te lezen en toch vrij identiek allemaal. Hebben we nu alle zusjes en broer op deze blog? Candy, Nanuq, Bommel, Bubbles, Lieske, Fanny, Jimmy (was dit niet eerst J.S. Bacher?) en Saar. Volgens mij missen we nog één zusje of heb ik die over het hoofd gezien?

Saar is gisteren ook naar de dierenarts geweest voor haar tweede vaccinatie. Het ging allemaal goed, alleen de druppels tegen de kennelhoest in haar neus leverde flink tegenstribbelen op. In de spreekkamer zette Saar haar geuren meteen even uit, een flinke plas en een hoopje. Een gedeelte van haar hoopje kwam ze naar ons toe brengen, een trots hondje of gewoon een vies hondje? We hebben maar gelijk een tandenborstel met tandpasta voor haar gekocht bij de dierenarts, je weet niet wat er nog meer in dat bekje terecht komt tenslotte. De grote bruine Labrador van de dierenarts vond Saar erg leuk, ze raakt langzamerhand steeds enthousiaster voor andere honden.

Het slapen gaat na die ene onrustige nacht goed, het plassen en poepen beginnen we door te krijgen, maar Saar is ons geregeld nog te snel af.

Het blaffen gebeurt nu ook vaker, vooral vanmiddag in de tuin tegen onze twee konijnen. Saart rende als een dolle stier heen en weer rond de buitenren en blafte achter elkaar door. De konijnen waren er niet van onder de indruk: "wat een kleine druktemaker zeg"!

groeten Silvia

1 opmerking:

  1. Hallo, hier het vrouwtje van Bubbles. Het bruist behoorlijk in ons huis, sinds haar komst.
    Ze is een super brutaal en eigenwijs hondje, wat trouwens al erg goed naar haar naam luistert. Tegelijk is ze ook heel relaxed, vooral als ze slaapt...

    Wat vooral heel leuk om te zien is, is hoe ze al dikke maatjes is met onze andere, nu tweejarige doodle Brooky. Ze doen nu al samen met Brooky's kleed, kussen, kluiven en speeltjes en soms delen ze zelfs het eten. Verder knokken ze veel samen, om elkaar het andere moment weer af te likken. Het gaat hier eigenlijk boven verwachting.

    De eerste week was wel behoorlijk zwaar. We waren bijna vergeten hoe druk het is met zo'n babyhondje in huis. Gelukkig slaapt ze inmiddels ook de hele nacht door en eten doet ze vol overgave. Poepen en plassen doet ze niet in de bench en we herkennen het al wanneer ze haar behoefte moet doen. Ze komt dan naar ons toe en gaat onrustig lopen. Als het toch te laat is en ze doet binnen, dan is het vaak onze eigen schuld.

    Al met al is het een gezellige boel hier in huis. En dat levert veel mooie plaatjes op. Ze is erg fotogeniek en zoekt de camera op. Sowieso is ze erg graag dicht bij ons, ze gaat het liefst op onze voeten zitten, als wij bijvoorbeeld op de bank zitten. Ook ligt ze net als Brooky graag op haar rug met de pootjes wijd (wij geven commando daar bij van relax!) Mijn vriend Jan loopt de hele dag met zijn camera in de buurt. Wij zijn nu in ons vakantiehuis in Zeeland (waar het lekker stormt momenteel) en als we weer in Den Bosch zijn beloof ik wat foto's te (laten) plaatsen.

    Iedereen veel fun en erg leuk als we elkaar op deze manier op de hoogte houden.

    Groetjes Marianne.

    BeantwoordenVerwijderen